..:Nasz patron:..

TADEUSZ ZAWADZKI - harcmistrz, drużynowy 23WDH Pomarańczarnia podczas wojny, podporucznik AK. Urodzony 23 stycznia 1921 roku. Był synem wybitnego polskiego fizyka prof. dr. Józefa Zawadzkiego - rektora Politechniki Warszawskiej. Ukończył gimnazjum im. Stefana Batorego. W czasie okupacji działał w Organizacji Małego Sabotażu "Wawer", w której był komendantem rejonu "Mokotów Górny". Później był komendantem warszawskich Grup Szturmowych Szarych Szeregów oraz hufcowym hufca "Centrum" GS. Używał pseudonimów; "Kotwicki", "Lech Pomarańczowy", "Zośka". Poległ 20 sierpnia 1943 roku pod Sieczychami w ataku na niemieckš strażnicę. Odznaczony Virtuti Militari 5 klasy i dwukrotnie Krzyżem Walecznych. Jego imieniem nazwany został batalion GS, który okrył się sławš bojową w najcięższych walkach podczas Powstania Warszawskiego.

Fragment książki Aleksandra Kamińskiego "Kamienie na szaniec" opisujący atak na strażnicę w Sieczychach; "Naprzód! - wrzeszczy Zośka nienaturalnym głosem i oderwany od ziemi pędzi ku furtce. Odrętwienie znikło. Zerwał się Maciek, pędzš inni. Furtka! Zośka kopie nogš drzwi, skacze na próg, czujšc za sobš tupot dziesiątka stóp towarzyszy broni. Strzał w okna! Wali coś w pierś! Zapiera oddech... Jak cuglami szarpnięty koń, wspiera się Zośka stopami w deski werandy i powoli skręca półobrotem. Słania się ku ścianie. A obok, w czującym zwycięstwo pędzie przebiegają jego ludzie, wpadając do izb. Strzał po strzale...Gęsto... Wrzaski strachu i wybuchowe krzyki bitewnego upojenia... Głosy stają się coraz dalsze, coraz cichsze... W głowie wzmaga się szum, przed oczyma blaski i cienie. Czy to się zbliża postać zwycięskiego Maćka, czy też idzie szaleniec Alek? Nie ... to Długi szybko nadchodzi od pola, Alek, czy Długi? Rudy! Rudy! To na pewno on... Złocista , rozwichrzona czupryna - to on! Nareszcie znów razem, w walce. Kochany... Teraz... ja ... ranny... Bezsilne, omdlałe ciało osuwa się spod ściany ku ziemi... Zdobycie posterunku żandarmerii w Sieczychach było jednym z najpiękniejszych zwycięstw Zośki. Całkowicie udana akcja. Tylko jeden człowiek z całego polskiego oddziału przelał w tej bitwie krew: Zośka."

Lecz zaklinam, niech żywi nie tracą nadziei ...................................................................... A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei, Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec...